Porywacze

Obudziłaś się w ciemnej sypialni oświetlonej jedynie antyczną lampą na szafce nocnej, głowa bardzo cię bolała i ciężko kontaktowałeś w poszukiwaniu wyjaśnień. Nie wiedziałaś co tu robisz, a umysł kazał Ci sądzić, że Twoja obecność tutaj nie jest niczym dobrym. W końcu miałaś ogromną moc, połączenie dwóch najpotężniejszych mocy czyli elektryczności i ognia. Mało osób o tym wiedziało mimo, że na świecie czasem dało się spotkać ludzi z mocami, chowali się przed światem i często byli sami, rzadko kiedy łączyli się w grupy. Cicho westchnęłaś i spojrzałaś na swoje ręce, zadrapane i posiniaczone, tak jakbyś walczyła z kimś... Nagle zauważyłaś dziwne świecące obręcze na swoich rękach, prawie jak bransoletki, ale wyglądały o wiele groźniej... Światło nie wróżyło nic dobrego, spróbowałaś je zdjąć... Bezskutecznie. Nagle drzwi się otworzyły, a do pokoju weszła czwórka chłopaków co cię zaskoczyło, już chciałaś użyć swojej mocy, zrobić cokolwiek, ale nie dało się... To tak jakby coś blokowało Twoje moce. — Nie trudź się, nie dasz rady. — Odparł rozbawiony brunet, najwyższy i najbardziej umięśniony z nich wszystkich. — Kajdany, które masz na sobie pilnują żebyś nie spaliła naszego domu, albo nie poraziła żadnego z nas prądem. — Nie wygląda na taką groźną. — Oznajmił pewny siebie blondyn, był chyba trochę młodszy ode mnie, dałabym mu siedemnaście lat, ubierał się jak typowy nastolatek. — Nie musi na taką wyglądać, żeby nią być, James. — Zwrócił się do niego chłopak na oko w moim wieku. On za to ubiór miał bardziej elegancki, jakby urwał się z innej epoki, widziałam w jego stroju elementy wiktoriańskie, ale ogólnie nie odstawal od reszty jakoś bardzo. — Obecnie wygląda jak spłoszona sarna wśród głodnych wilków. — Dodał białowłosy chłopak, ktoś coś do niego szepnął, z rozmowy wynikało, że nazywał się Lance. Ich rozmowy były dziwne, nie wiedziałaś kim są i czego chcą.